" /> پارت اول تا آخررمان زبان عشق - ناول 97
آخرین های منتشر شدهجدیدترین هارمانرمان زبان عشق

پارت اول تا آخررمان زبان عشق

پارت اول تا آخررمان زبان عشق

قسمتی از رمان :

با شنیدن صدای زنگ، وسایل هام رو جمع کردم، مرتب داخل کیفم گذاشتم. به طرف در راه افتادم. جلوی در مدرسه به دیوار تکیه دادم سرم رو پایین انداختم. نگاهم به سنگ کوچکی کهجلوی پام بود افتاد،باکفشم سنگ رو جابجا کردم. همشیه دنبال یه وقت آزادم برای فکر کردن. واین به خاطر مشغولیت ذهنی زیادم هست. هم از شرایط رفت و امدم به بیرون از خونه ناراحتم هم از رسم و رسومات مزخرف خانوادگیم متنفرم، هم اینکه چرا باید هر روز صبر کنم تا امیر بیاد دنبالم، خراب کردن امتحان سراسری فیزیک مدرسه هم مزید بر علت.

توی افکارم غرق بودم و حتی خروج با سرعت و پر صدای دختر ها رو که به بیرون می رفتن رو هم نمی شنیدم که باصدای پریسا به خودم اومدم، نگاهش کردم.

_سلام. فیزیک رو چیکار کردی.
با لحن پر شور همیشه حرف میزد. بند کیفش رو دور مچ دستش پیچونده بود

نفس سنگینی کشیدم. نگاهم رو به سنگی دادم که چند لحظه پیش باهاش بازی میکردم.

_خراب.
متعجب گفت:
_واقعا! چرا؟ دیشب که کلی با هم کار کردیم!
_نمی دونم، اصلا تمرکز نداشتم.

نگاهش رو به خیابون داد. با چشم دنبال امیر می گشت.
_الان برای امتحان ناراحتی؟
_نه.
_پس برای چی تو همی؟
هنوز نگاهم به همبازی جلوی پام بود.

_مثل همیشه، از این شرایط، از اینکه چرا خودم نمیتونم برم خونه، باید منتظر آقابالاسر باشم.

آروم دستشو روی سرشونه ام گذاشت.
_ای بابا، کی می خوای کنار بیای .دنیا این شرایط ما از اول ابتدایی تا حالا بوده، الانم فقط یک سال شش ماهش مونده، صبر کن، تموم می شه.

بعد هم ، امیر بیچاره که به ما کار نداره

سرم رو بالا آوردم و توی چشم هاش خیره شدم
_بایدم دفاع کنی، بالاخره برادرته. ولی سوال اینجاست. کی من می شه؟

بند کیفش رو از دور دستش باز کرد و روی سر شونه اش انداخت.
_ پسرعمو و البته همسر آینده.
_حالم از رسم و رسومات خانوادگی مون بهم می خوره از آقا جون متنفرم.

به نشانه تاسف سرشو تکون داد و نگاهش رو از من به خیابون داد.
_اومد!
مقنه اش رو درست کرد نگاهش به بالای مقنعه من افتاد.
_دنیا موهاتو بکن تو
_نمیخوام.
_ الان باز شر می شه.
_من ازش نمی ترسم.
دروغ گفتم، خیلی ازش می ترسیدم از دور می اومد، اخم هاش هر لحظه بیشتر از قبل می شد. خداییش چیزی کم نداره، قد بلند، شونه های پهن چهره زیبا و جذاب، همه دخترها آرزوشونه بهشون نگاه کنه، شاید اگه این اجبار برای ازدواج نبود خودم ازش خاستگاری می کردمنمی تونم منکر علاقم بهش بشم . لعنت به اقاجون که اسم که اسم امیر رو روی من گذاشت.

با قدم های تند سریع خودش رو به ما رسوند. چهره اش در هم بود حدس دلیلش کاملا واضح. نگاهش بین چشم هام و بالای مقنعه ام جا به جا میشد. با حرص گفت:

_بکش جلو اون مقنعه ات رو
توی چشم ها ش خیره شدم و بعد از چند ثانیه روم رو ازش گردوندم. دستش رو بالا آورد مقنه ام رو کشی پایین خیلی مسخره و نامرتب افتاد روی پیشونیم همونجوری نگاهش کردم. چشم ازهم بر نمیداشتیم اصلا دوست نداشتم حس ترسم نسبت به خودش رو بفهمه چند باری اقدام کرده بود که کتکم بزنه ولی از ترس بابام اینکار نکرده بود

_بریم داداش، همه دارن نگاهمون می کنن.
با گوشه چشم نگاهی بهش کرد و گفت:
_بریم.

راه افتادن من هم پشتشون حرکت می‌کردم. مقنه ام هنوز همون حالت مسخره رو داشت و من هم قصد درست کردنش رو نداشتم. دست هام رو توی جیب مانتوم کردم و با حرص از پشت بهش نگاه می‌کردم.

با فکری که به ذهنم رسید لبخند خبیثی زدم. خیلی بدش می اومد که جلوتر از اون راه برم. پا تند کردم و چند قدم جلوتر رفتم لا اله الی الله هی زیر لب گفت و با چند قدم بلند خودشو به من رسوند شاید چون اخلاقم رو می دونه به رفتارم اعتراض نکرد.

پریسا بیچاره هم به خاطر لج و لجبازی من و امیر تقریبا می دوید

_وایسا!
انقدر محکم وجدی گفت که ناخواسته ایستادم و برگشتم سمتش، همیشه تمام تلاشم بر این بود که متوجه ترسم نشه. نگاهش باز هم بین چشم هام و مقنعه ام جا به جا می شد.

_مطعنی نمی خوای با پریسا کلاس کامپیوتر بری؟
سرم رو به نشانه ی تایید تکون دادم.
_چرا؟
_ چون تو می آی دنبالم آبروم میره.

دندون هاش رو با حرص بهم فشار داد و نفس سنگینی کشید رو به پریسا کرد و با سر به در آموزشگاهی که رو به روش قرار داشت اشاره کرد.

_ساعت دو و نیم میام دنبالت.

این موقعیت مناسبه برای یادگیری کامپیوتر اما اصلا دوست ندارم بیشتر از این زیر سلطه ی پسر عموی بد اخلاقم باشم.

کلاس ها روزهای زوجه، مسیرآموزشگاه هم تو راه خونه، اگه بابام اجازه می داد خودم بیام، حتما شرکت می کردم ولی با این شرایط نه.

رفتن پریسا به داخل آموزشگاه را با چشم دنبال کرد. دوباره به سمت خونه حرکت کردیم.

_درست کن اون مقنعه ات رو
محل بهش ندادم و به راه رفتن ادامه دادم
_دنیا! اون روی سگ منو بالا نیار.
ایستادم برگشتم سمتش، طلبکارانه گفتم
_چی میگی تو؟
_درستش کن.
_خوبه که، اینجوری اَبروهام هم تو هستن.

کلافه دستی لای موهای پرپشتش کشید
_مسخره بازی نکن درستش کن.
_هرکی خراب کرده خودش هم درست کنه.

مطمئن بودم بهم دست نمیزنه اخمش هر لحظه غلیظ تر از لحظه قبل می شد. خواستم برگردم که مچ دستم اسیر دستش شد. با شدت به داخل خم کرد و فشار داد جیغ ارومی زدم، از درد کل صورتم رو جمع کردم.

_باشه … باشه الان درست می کنم. دستم شکست به خدا.
با رها کردن دستم آروم ماساژش دادم، با حرص نگاهش کردم.
_مگه مرض داری، عقده ایی. اگه به بابام نگفتم اصلا برا چی به من دست میزنی.

سرزنش وار و طلبکارانه گفت
_شلوغش نکن؛ از رو مانتو گرفتم
با سر اشاره کرد به مقنه ام
_درستش کن.

اگه به خاطر ترسی که ازش داشتم نبود، اصلا درستش نمی کردم. ولی الان مجبور بودم باید مرتبش کردم و بدون توجه بهش به راه ادامه دادم همش به این فکر می کردم که چه جوری تلافی شو سرش در بیارم.

با دیدن خونه ای که تا چند لحظه دیگه واردش می شدیم فکری به ذهنم رسید!

زیر لب گفتم” امیرخان اگر فکر کردی میتونی بزنی در بری کور خوندی”، رسیدیم کنار در، طبق معمول باز بود کنار در ایستاد تا من اول وارد بشم. پا تند کردم و رفتم داخل، در را محکم بستم. حتما از اینکه نزاشتم بیاد تو عصبانی شده و باید منتظر عکس العملش باشم.
به در تکیه دادم و نگاه کلی به حیاط بزرگ روبروم با چهارتا ساختمون و یه شکل دو طبقه تو چهار گوشه ی حیاط انداختم هر ساختمون با ساختمونی روبرویی بیست قدم فاصله داشت و با ساختمون بغلیش اندازه ی پارک یه ماشین.

نگاه پر حسرتی به باغچه ی روبروی خونمون انداختم که با چه اسراری از بابا خواستم تا مثل باغچه روبروی خونه ی آقاجون برام درست کنه اما از دست بد دلی های امیر حتی یک گل هم نتونسته بودم توش بکارم انگار کل دنیا بیکارن من بیام بیرون نگاهم کنن با صدای ممتد در زدن امیر ک تهدید هاش از در فاصله گرفتم

با فکر اینکه الان با کلید در رو باز می کنه، با سرعت به سمت خونه خودمون رفتم. داخل شدم و در را از پشت قفل کردم.

به در تکیه دادم. از این حیاط مشترک متنفر بودم . اینکه چرا همه به حرف آقاجون گوش کرده بودن و حاضر بودن همه با هم دیوار بین خونه هاشون رو بردارن و یه حیاط مشترک درست کنن اصلا برام جا نمیافتاد.

_دنیا جان مامان تویی
نفسهام به شماره افتاده بود هم از ترس هم به خاطر سرعت ورودم. خم شدم و سعی کردم آروم باشم. کمر صاف کردم و چند تا نفس عمیق کشیدم با صدای بلند سلام کردم و رفتم سمت آشپزخونه. مامان با دیدن چهره ام لبخندش محو شد و نگران گفت

_ چرا نفس نفس میزنی؟
_هیچی، حال امیر رو گرفتم دوییدم تو
لب هاشو پایین داد و دست به سینه شد
_کی می خوای دست از این بچه بازی هات بر داری؟

پارت ۱

پارت ۲

پارت ۳

پارت ۴

پارت ۵

پارت ۶

پارت ۷

پارت ۸

پارت ۹

پارت ۱۰

پارت ۱۱ به زودی…

عزیزانم پارت های این رمان روزهای فرد منتشر میشود.باتشکر از همراهیتون

نوشته های مشابه

‫2 نظرها

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن